Edebiyat; Tanımı, Konusu, Muhtevası,
Metodu
Edebiyat kelimesi ,esas şekliyle “edebiyyat”
şeklindedir ve Arapça “edeb” sözünden gelmektedir.Kelimenin sonunda bulunan
“iyat” kısmı iki ayrı ekten gelmektedir. “î” eki,Arapça’da aitlik bildiren bir ektir.”yat”
kısmında bulunan “at” ise çokluk ifade eden bir ektir.
Edebiyat kelimesi bizde,bugünkü manasıyla
19.yüzyılın sonlarından itibaren kullanılmaya başlanmıştır.Bu zamana kadar
edebiyat kavramını “şiir” ve “inşa” gibi iki ayrı kelime karşılamaktaydı.Bunun
dışında edebiyatın daha ziyade kitabî teorik bilgilerini veren “ilm-i
edeb”genel masıyla karşılaşmaktayız.
İnsan ve toplum hayatını yansıtan duygu, düşünce ve
hayallerin söz ve yazı ile güzel ve etkili bir şekilde anlatılması sanatına
edebiyat denir
İnsan, duyduklarını, düşündüklerini,
gördüklerini, bildiklerini, beklentilerini başkalarına anlatmak ihtiyacı duyar.
Birlikte yaşanan veya uzakta bulunan insanlara, gelecek nesillere, duygu,
düşünce ve hayallerini anlatmak bir ihtiyaçtır. Bu ihtiyacı gidermekten kendini
alamayanlar, sözlü veya yazılı kompozisyonlar meydana getirirler. Kompozisyon
meydana getirme işi, bazen söz ile bazen yazı ile olur. Öncelikle güzel ve hoş
bir ifade kullanma kıstasını benimseyen yazılı ve sözlü kompozisyonlar, edebiyat
eseridir. Edebiyat eserinin konusu, insanın kendisi veya duygu, düşünce ve
hayalleri bakımından varlıklar dünyasına bakışıdır.
Resmin
malzemesi boya, tuval, vb; mimarinin malzemesi, taş, çimento, demir,
vb; musikînin malzemesi sesler... Mecaz başta olmak üzere dilin bütün
imkânların, edebiyat eserinin malzemesini oluşturur.
Edebiyat, dile bağlı bir sanattır.
Edebiyat,duyguların, hayallerin ve düşüncelerin, heyecan verici, ilgi artıncı
bir dille anlatılması sanatıdır. Bizim duygularımızı terbiye edecek, zevkini
geliştirecek, yeni ufuklâr kazandıracak daha iyi ve .daha güzeli yakalamak için
tutulan yollar, edebiyatta tür ve üslûplara yol açar.
Yorumlar
Yorum Gönder